Opeens was het idee er: ik ga een verjaardagslunch organiseren waarbij ik mensen uitnodig een vraag te stellen. Dan kies ik de ‘vragenstellers’ uit met de leukste en origineelste vragen en dan mogen zij komen op de verjaardagslunch.

Blog online, mails de deur uit: geen reactie

Ik had met mezelf afgesproken dat ik alle vragen allemaal tegelijk zou lezen om iedereen zo een eerlijke kans te geven. Blog geschreven en online gezet, blog rond gemaild en ’s avonds ben ik benieuwd naar het aantal reacties. Niks, nul, nada, noppes.

Ik zie dat en denk verrast: O….. Om daarna te denken: tja, dat kan ook. In de tuin laat ik dat even op me doorwerken. Tot mijn grote verrassing merk ik dat het me niets doet. Nou ja, niets, eerlijk is eerlijk: ik had niet gedacht dat er nog geen reacties zouden zijn maar het verrassende is dat ik nu niet denk: ‘O, shit zeg, ze zullen wel denken…’ Of een gevoel van paniek bij ‘Wat als er nou niemand reageert!’ of wat dan ook. Voorheen zou ik dat wel gehad hebben, vandaar mogelijk dat het nu de eerste keer is en ik de lunch niet al 5 jaar eerder heb georganiseerd.

Ik vraag me wel even af of het inderdaad wel zo’n leuk idee is

En dan denk ik: ‘ja, ik vind van wel’. Is het vragen stellen dan niet leuk, zou dat het zijn?  Ach, ik merk het wel. Als ik kijk naar de vragen die ik voor en na de training en in de pauze gesteld krijg, zijn er volgens mij genoeg.

Mailtjes

Er komen wel diverse mailtjes: ‘het is vast niet voor mij bedoeld’, ‘leuk idee maar ik wil de stoel niet bezet houden voor anderen’, dat soort lieve maar ook onnodige reacties. Iedereen, echt iedereen mag immers een vraag stellen.

Dan komen de vragen

Uiteenlopende vragen: of de prins of prinses op het witte paard al is langsgekomen (ik mag wel oppassen dat het niet de prins met de witte baard wordt ?), welke keuzes en overtuigingen voor mij belangrijk zijn geweest in mijn leven, of ik wel eens weerstand voel bij een coachingsclient, noem maar op.
Op de sluitingsdag gaan de uitnodigingen de deur uit. Er zijn een paar afberichten maar al met al komt er 10 man lunchen terwijl ik van plan was er 8 uit te nodigen. Hoe gaaf is dat? Van deze mensen zijn er een paar die aanbieden om te helpen met de catering, klaarzetten of wat dan ook. Niet nodig maar wat lief!

De grote dag: verjaardagslunch

Tot mijn grote verbazing krijg ik cadeautjes. Iets waar ik totaal niet op gerekend had. Iedereen heeft wat te drinken en te eten, ik wil net gaan zitten en wat denk je? Beginnen ze te zingen! Hoe geweldig is dat!?! Dat gebeurt op mijn ‘echte’ verjaardag nog niet eens! (hint, hint ?).

Dan komen de vragen en geef ik antwoord. (Vele zijn inspiratie voor een blog, dus dat komt nog.) Ik voel me vereerd. Maar ook best vreemd om zelf iets te organiseren waarbij mensen míj van alles mogen vragen. Maar het voelt goed. Allemaal open mensen op zoek naar inspiratie, groei, rust, vrijheid, connectie, noem maar op. Wat word ik daar blij van!
Ik vertel dat ik op zoek ben naar een klein huis met schuur om te verbouwen tot trainingsruimte en iemand zegt: dan wil ik dít huis wel kopen.

Daarna gebeurt er nog iets verrassends:

Hoe we er op kwamen weet ik niet meer maar het kwam er op neer dat ik mezelf bepaalde dingen heb aangeleerd, meegekregen vanuit huis dat dat goed is, dingen doe waar ik zelf ook van overtuigd ben dat ‘je dat nou gewoon zo doet’  én dat een trainer onlangs tegen mij zei dat ik niet bedoeld ben om het zo te doen maar dat het beter is voor mij om het anders aan te pakken. En dat ik daar bovendien nog meer mensen mee kan helpen.
Ik vertelde dat ik, ook al staat het zo’n beetje haaks op wat ik gewend ben, zeker zeker van plan ben om ‘te kauwen’ op wat ze tegen mij zei en het lekker door te laten borrelen allemaal.
(Ook hier ga ik nog een blog over schrijven.)

Reactie daarop van Hans: ‘ik zou je wel in een column in mijn nieuwe blad willen, past precies bij de onderwerpen.’ Ik dacht eerst dat het een geintje was, maar hij meent het serieus. Dus koe en horens gepakt en we hebben meteen een afspraak gemaakt voor over een dag of vijf om het hier uitgebreider over te hebben. Ik ben benieuwd!

Meer dan tevreden

Terugkijkend op deze dag zeg ik: wauw, wat een succes. Wat gezellig, wat leuk, wat warm, wat inspirerend, wat rijk! Ik ben nu al benieuwd wat mijn volgende idee is.?

Wil je alsnog je vraag stellen? Dat kan hieronder in het reactieveld. Wie weet is het inspiratie voor een blog. Doen!

Ik ben ook nieuwsgierig wat je van dit blog vindt, leuk om hieronder te lezen dus laat het gerust weten.

Op 18 juli mag ik 47 (holy moly!!!) kaarsjes uitblazen. Je snapt: ik ben nu al bezig met ademhalingsoefeningen ?.

Deze heugelijke mijlpaal – je wordt tenslotte maar één keer 47 – ga ik vieren met een geheel verzorgde lunch op zaterdag 8 juli, van 12.00 tot 14.00 uur. Jij kunt er ook bij zijn!

Uitnodiging voor een overheerlijke lunch!

Omdat we mijn verjaardag vieren staan gezelligheid, plezier en leuke gesprekken voorop. Vier je mijn verjaardag mee tijdens deze lunch? Dit is de uitgelezen kans om mij persoonlijk te vragen wat je van me wilt weten.

Welke vragen wil je aan me stellen?

Je mag gratis en voor niets bij me komen lunchen wanneer jouw vraag tot de leukste en origineelste behoort. Dus wat wil je van me weten? Als trainer? Als coach? Als dochter? Als single. Als wie dan ook?
Ik ben heel nieuwsgierig naar de leukste en origineelste vragen.

Als jouw vraag tot de 8 leukste behoort, mag je lekker aanschuiven voor een overheerlijke lunch. In de tuin ga ik vanuit, want ik reken op mooi weer.

Kom maar op met je vraag. Stel ‘m hieronder in het reactieveld, dit kan tot 28 juni. Op 29 juni kies ik de winnaars en als jij daar één van bent (dat zou zomaar kunnen!) krijg je uiteraard bericht.

Misschien zien we elkaar wel op 8 juli in Hensbroek voor een heerlijke lunch en ‘pick my brain’. Hoe ‘lekker’ zou dat zijn?

Stel hieronder bij Reacties in het kort je vraag.

Wil je een e-mail ontvangen wanneer een nieuwe BLOG verschijnt?

Loyaal zijn is een hele mooie eigenschap. Maar wat als het ten koste gaat van jezelf en je er door in de knel komt?

Loyaal zijn ten koste van jezelf vreet energie

Wanneer je iets doet wat ten koste gaat van jezelf, de ander of de rest van de wereld, ben je niet ecologisch bezig. Wat ik nogal eens zie in mijn trainingen en coachingsgesprekken dat mensen buikpijn hebben van de loyaliteit. Ze zijn 1000% loyaal aan de ander, maar staan in de enorm in de min wat trouw zijn aan zichzelf betreft.

Voorbeeld uit eigen ervaring

Het is al een aantal jaar geleden maar het staat me nog helder voor de geest. Een vriend van mijn toenmalige partner vraagt hem of, mocht zijn vriendin vragen waar hij die nacht was, hij wil zeggen dat ie bij ons op de bank geslapen heeft. Reactie: ‘Dat wil ik wel doen maar ik kan je nu al zeggen dat Astrid hier niet aan mee doet want die is altijd eerlijk.’

Toen ik dat hoorde was ik én heel blij dat mijn partner me in korte tijd al zo goed kende én dat ik me niet meer liet meeslepen in dit soort beknellingen. Ik moet er niet aan denken. Hoe had ik die vriendin in de ogen kunnen kijken? Los daarvan: die vriend was toen al een volwassen man, deed volwassen dingen en dan mag ie daar ook de verantwoordelijkheid voor nemen.

Voorheen zou dat anders gaan

Dan zou ik bang zijn geweest dat die vriend me niet aardig vond. Zou ik niet lastig willen zijn. En dus zou ik zeggen: ja natuurlijk doe ik daar aan mee. En dat terwijl alles in mij zou schreeuwen: NEE!!!! NEE!!!! NEEEEEEE!!! Maar het toch doen en vervolgens er alles maar dan ook alles aan te doen om die vriendin te ontlopen om maar niet in de knel te komen met mijn gevoel. Alsof dat ontlopen niet knelt.

Voorbeeld uit de praktijk

Ik word gebeld door een cursist. Het hoge woord moet er uit. Ik hoor al aan de toon en ademhaling dat het hoog zit. Heel erg hoog. ‘Ik ben niet helemaal eerlijk tegen je geweest Astrid… En ik wilde het je zeggen maar omdat ik weet hoe belangrijk eerlijkheid is voor je en je er juist bij de die dag dat ik het je wilde zeggen opnieuw een verhaal over eerlijkheid vertelde, durfde ik het helemaal niet meer.’ En dan komt het hoge woord eruit. Ik luister en vind het jammer dat hij zich zo in de knel heeft laten brengen door loyaliteit naar zijn werkgever en loyaliteit naar mij en zich daardoor steeds kleiner is gaan voelen. Maar ik herken ook de bekneldheid.
‘Wat gaaf dat je zo eerlijk bent, dat waardeer ik enorm’, zeg ik. ‘Ik hoor ook dat je buikpijn van gehad hebt en nog steeds hebt. En, als je trouw bent aan jezelf, wil ik je nog een stretch meegeven. Stap naar je werkgever en vertel hoe beknelt je je voelt. Hoe dat komt, wat je gedachten waren waardoor je conclusies hebt getrokken die niet kloppen wat maakt dat je hebt gedaan wat je hebt gedaan. Waardoor je je mond hebt gehouden ondanks de orkaan in je lijf.’
Het blijft stil aan de andere kant van de lijn. Er komen wat tranen en de stem klinkt minder vast. ‘Het beste wat je kan doen is trouw zijn aan je eigen gevoel. Eerlijk en open zijn. Kost wat moeite en hoe gaaf is het als je dat gesprek hebt gevoerd en je enorm opgelucht bent?’ We hangen op maar niet voordat hij gezegd heeft dat niet helemaal was wat ie van dit telefoongesprek verwacht had.

Ik herken dat enorm. Én ik ken het ook heel goed hoe het is om trouw te zijn aan jezelf, ook al komt dat er misschien met horten en stoten uit.

Een week later gaat de telefoon. Het is dezelfde persoon maar nu met een heel opgewekte stem: ‘Goed nieuws Astrid, ik ben het gesprek aangegaan!!! En dat niet alleen; mijn werkgever gaat de vervolgtraining betalen!! Ik was eerder totaal niet blij met wat je tegen me zei maar wat ben ik nu blij dat je me dat zetje hebt gegeven!!’

We hangen op. Beiden met een tevreden gevoel. Krijg ik even later een mailtje: ‘Net misschien niet heel duidelijk gezegd, maar jij nog heel erg bedankt voor je begrip en hulp in deze kwestie! Ik voel me kilo’s lichter en ben weer heeeeeeel erg blij!!! Vond het zeker geen fijne les, maar ben heel blij dat ik hem dankzij jou geleerd heb! Geniet van de zon en tot snel!’

Juni 2017

Gratis tips

Wil je ook ‘kilo’s lichter worden’ en heeeeeel erg blij zijn? Meld je dan nu aan voor jouw half uur gratis tips via Skype.

Heb je al training of coaching bij me gevolgd? Natuurlijk help ik ook jou graag!

Liever een afspraak maken?

Waardevol als je – hieronder bij Reacties – laat weten wat je er van vindt! 🙂

Deel deze tips gerust!

Wil je een e-mail ontvangen wanneer een nieuwe BLOG wordt geplaatst?

Mijn ‘sportjuf’ – of hoe je zo iemand ook noemt – heeft een burn-out. Al een tijdje. Ze weet het, maar ze wil er nog niet aan. En dus blijft ze komen en staat ze voor de groep. Tegen heug en meug. Alles kost haar moeite en haar grapjes komen niet aan. De tranen staan in haar ogen en ze werkt extra hard om maar niet te hoeven voelen wat ze allang weet.

Kop in het zand

Omdat ik het herken en het bij mij 10 jaar heeft geduurd voordat ik er weer bovenop was gun ik het haar zo anders. Ik heb haar vragen gesteld om haar bewust te maken van wat ze doet. ‘Ja…, maar…’ en dan komen er 1001 redenen om toch nog even door te gaan. ‘Ik kan het niet maken…’, ‘Wat zullen ze wel niet van me denken…’, ‘Ze rekenen toch op me…’, noem maar op. En ik herken dit zo! Ik wil haar wel door elkaar schudden om haar duidelijk te maken dat dit toch echt niet werkt. En dat helpt niet. Want soms is het gewoon nog niet erg genoeg.

Dat klinkt hard

Misschien klinkt dat hard ja. Maar vaak worden we gemotiveerd omdat we iets níet willen. We willen ergens van weg. Zij wil niet ziek zijn en als ze gewoon doorgaat met werken en sportles geven, ‘is er niets aan de hand’. Dat kan je jezelf heel goed wijs maken. Heel lang ook. Ook dit weet ik uit ervaring. En… uiteindelijk houdt het op. Je móet er wel aan toegeven. Of je wilt of niet. En als je niet wilt grijpt je lijf wel in. Op den duur. En dan ben je nog veel verder van huis dan je al was. De weg terug is dan veel langer dan wanneer je eerder ingegrepen had. Maar blijkbaar was dat nodig om uiteindelijk in te grijpen.

Geen zicht meer en niet meer op mijn benen staan

Bij mij kwam de wake-up call omdat ik een seconde of tien helemaal niks meer zag. Tien seconden lijkt kort, maar als je van het ene op het andere moment tien seconden lang niks ziet is dat enorm schrikken. Daar ging aan vooraf dat ik steunend tegen de muren naar mijn bureau liep omdat ik anders om zou vallen. Op de opmerking van een collega ‘Kan jij niet beter naar huis gaan?’ zei ik: ‘Nee hoor, ik heb zittend werk dus dat kan best.’ Uiteraard heb ik eerst, toen mijn zicht weer terugkwam, mijn werk afgemaakt. Maar af en toe zag ik weer even niks en dacht ik dat het beter was om naar huis te gaan. Het was donderdagochtend, een uur of 11. Maandag zou ik er wel weer zijn. Niet dus.

Als het nog niet erg genoeg is, hebben tips weinig zin

Soms overlaad ik iemand met tips. Stel allerlei vragen om ze te helpen. Ik gun het ze zo. Ik zoek nog iets voor ze op internet, stuur ze een link naar waardevolle informatie… maar het komt niet binnen. Diegene is er simpelweg nog niet klaar voor.

Hoeveel zand heb jij in je haar?

Zit ook jouw kop (een stukje) in het zand en is het nog niet erg genoeg? Als je er klaar voor bent, kan ik je helpen. Ik weet hoe het is en, nog veel beter: ik weet hoe het erna is! Het enige wat je hoeft te doen is mijn hulp inschakelen. Je krijgt eerst gratis advies en het is aan jou of je er wat mee doet of niet. Het is ook vrijblijvend of je het daarbij laat of dat we samen gaan werken aan een blije en energieke versie van jou.

Zullen we het doen?
Of wacht je nog even tot het echt erg genoeg is?

Gratis tips

Schud het zand uit je haren, knipper met je ogen en meld je aan voor een half uur gratis tips via Skype.

Heb je al training of coaching bij me gevolgd? Natuurlijk help ik ook jou graag!

Liever een afspraak maken?

Leuk als je hieronder – hieronder bij Reacties –  je reactie achterlaat! 🙂

Deel deze tips naar hartenlust!

Wil je een e-mail ontvangen wanneer een nieuwe BLOG wordt geplaatst?

Trouw zijn aan wat goed is voor jou valt mogelijk niet altijd mee. Maar je aanpassen kost vaak veel energie. Dat kan de bedoeling toch niet zijn?

Wat zullen anderen van me vinden?

Als je deze gedachte goed kent is de kans groot dat je vaak niet doet wat goed is voor jou, maar dat je doet wat je denkt wat een ander van je verwacht. Omdat ze anders wat van je vinden.
Het bijzondere hieraan is: je weet niet óf die ander dat van je verwacht maar toch wil je doen wat jij denkt wat er verwacht wordt. Is dat niet een beetje krom? Los daarvan zijn er heel veel ‘anderen’. Dus hoe kan je het dan ooit goed doen?

Moet ik dan egoïstisch worden?

Je hoeft niet meteen te denken dat het andere uiterste de enige oplossing is. Er is altijd een tussenweg. Je kunt immers doen wat goed is voor jou, zonder egoïstisch te zijn.

Voorbeeld

Stel, je bent gewend om op je werk altijd bij elkaar te gaan zitten bij de lunch. Maar eigenlijk heb je daar deze keer (of misschien wel meerdere keren) even geen zin in. Of de energie niet voor. Of wil je gewoon liever naar buiten omdat beweging zo goed is voor je of omdat het zulk lekker weer is. Maar ja… wat zullen ze dan denken? Misschien denken ze wel dat je ze niet aardig meer vindt? Of dat het niet goed gaat met je? Of één van die andere duizenden mogelijkheden? Deze gedachten kunnen er voor zorgen dat je plichtmatig met de anderen je lunch opeet. Maar ben je er dan ook echt of ben je én bezig jezelf op je donder aan het geven dat je niet doet wat je wilt én in gedachten al lekker buiten in de zon? Kan je dan wel met je aandacht bij de anderen zijn?

Verrassend resultaat

Als je toch naar je zelf luistert en doet wat je eigenlijk wilt (en ja, dat zou best spannend kunnen zijn en flink kunnen kriebelen), voel je je waarschijnlijk veel beter omdat je doet wat goed is voor jóu. In ieder geval na een paar keer. Want eerst zal het nog best onwennig zijn. Maar je hebt wel gedaan wat je zou willen. Én het zou zomaar kunnen dat anderen dat ook gaan doen maar dat nooit deden. Want misschien waren zij eerst wel bezig met wat jij er van zou vinden?

Gratis tips

Kennen we elkaar nog niet en ben je nieuwsgierig hoe je én beter naar jezelf kunt luisteren en los kan laten wat een ander van je vindt? Wil je leren hoe je beter voor jezelf kunt zorgen? Meld je dan aan voor jouw half uur gratis tips via Skype.

Heb je al training of coaching bij me gevolgd? Natuurlijk help ik ook jou graag!

Liever een afspraak maken?

Wil je een email ontvangen wanneer een nieuwe BLOG wordt geplaatst?

Leuk als je hieronder je reactie achterlaat! 🙂

Deel deze tips naar hartelust!